Nowinki technologiczne

III Rzesza w okresie zmierzającym do okolic połowy II Wojny Światowej posiadała praktycznie wszystko czego potrzebowała w zakresie produkcji i badań w kontekście zbrojeniowym. Należy wspomnieć, że ogromnie rozległe tereny jakie znalazły się pod okupacją Hitlera obfitowały w praktycznie wszystkie rodzaje złóż naturalnych. Dodatkowo należy nadmienić, że III Rzesza posiadała ogromne zasoby ludzkie, które pozostawały tanią siłą roboczą, która mogła wykonywać pomniejsze prace, czy budowlane w zakresie pomieszczeń, fabryk i ogólno pojętej infrastruktury, jak i w kontekście wysokiej klasy specjalistów w danych dziedzinach, których ściągano właśnie z całego terenu podległego wpływom hitlerowskim. Tak potężne zaplecze zarówno materiałowe i surowcowe, jak i pod względem rąk do pracy i odpowiedniej kadry naukowej do dzisiejszego dnia jest nie spotykane na tak ogromną skalę w kontekście stacjonarnym, jeżeli pominąć komunikację globalną poprzez sieć Internet. W tym momencie nie stało nic na przeszkodzie, aby III Rzesza opracowywała najbardziej złożone projekty zbrojeniowe i wdrażała je do masowej produkcji. Do dzisiejszego dnia nie potrafimy odpowiedzieć jednoznacznie na pytanie czym tak naprawdę była tajemnicza broń Hitlera. Wiemy, że jeszcze kilkanaście, a nawet kilka dni przed zajęciem Berlina, w bunkrze pod Kancelarią Rzeszy, Hitlera wyrażał daleko idące nadzieję, że cudowna broń zdoła odmienić na jego korzyść losy wojny. Spekulacji jest wiele, jednak brakuje jednoznacznych dowodów zarówno na istnienie takowej broni jak i dokładnego jej opisu, czym ona tak naprawdę była. Bardzo dużo śladów wskazuje, że Wunderwafe było opracowywane na terenie naszego kraju, a dokładnie w okolicach Gór Sowich. Mowa w tym momencie o kompleksie Riese, który do dzisiejszego dnia nie został zbadany i opisany nawet w połowie przewidywanej swojej wielkości. Często można usłyszeć teorię, że ową cudowną bronią miały być statki powietrzne, bazujące na napędzie anty grawitacyjnym, który zasilany był prostymi reaktorami atomowymi. Coraz lepsze poznanie tajników fizyki, oraz ogólny postęp naukowy pozwala na coraz większy poziom dania tego typu teorią wiary, ponieważ opisy naocznych świadków co do specyfiki owych statków oraz ogólne zachowane archiwa zbiegają się ze stanowiskami fizyków czy chemików.

Tagi:

Pociski grupy V i łodzie podwodne

Pociski rakietowe z grupy V to jedna z najbardziej rozwiniętych rodzajów broni III Rzeszy. Należałoby w tym momencie nadmienić, że to właśnie Niemcy jako jedni z pierwszych rozpoczęli stosowanie pocisków rakietowych na szeroką skalę. Opracowana przez nich technologia umożliwiała wystrzelenie z rejonów starego kontynentu pocisku, który bez większych problemów pokonywał bardzo duże odległości. Szczególnym celem tego typu ataków była stolica Wielkiej Brytanii, czyli Londyn. Konstruktorzy niemieccy w momencie opracowania rakiety V2 osiągnęli nie spotykany jak na tamte czasy rezultat, związany z celnością. Wystrzelony pocisk z wybrzeża starego kontynentu, który miał za zadanie atak Londynu, dolatywał do celu w granicy błędu do jednego kilometra. Osiągając prędkość przewyższającą prędkość dźwięku, rakiety V2 były niesłyszalne dla ludzi, aż do momentu uderzenia w cel. Dopiero po detonacji słyszano charakterystyczny dźwięk, przypominający świst o bardzo wysokiej częstotliwości. Produkcja rakiet z grupy V, była raczej centralizowana i skupiała się głównie w okolicach wyspy Usedom, czyli wyspy Uznam. Niezaprzeczalny jest fakt bardzo wysoko rozwiniętej technologii zbrojeniowej, jaką dysponowała III Rzesza. Bardzo często okazywało się, że opracowania inżynierów pracujących dla Hitlera, wyprzedzały swoją epokę. Znane w czasie I Wojny Światowej u-boty, czyli podwodne statki bojowe, zwane podwodnymi okrętami wojennymi w bardzo małym stopniu przypominały okrętu, używane w walkach w czasie II Wojny Światowej przez Hitlera. Przede wszystkim opracowanie metod odnajdywania i niszczenia okrętów podwodnych pozostających w zanurzeniu, determinowało odpowiedź technologiczną oraz opracowanie odpowiednich środków zaradczych. Bardzo ważnym czynnikiem było dostosowanie do warunków bojowych pól bitew II Wojny Światowej kwestii łączności. Udoskonalone urządzenia pozwalały na komunikację nawet w przypadku bardzo dużych odległości. Z tego rodzaju łącznością związane są przykładowo maszyny szyfrujące enigma, jednak jest to temat już dość odrębny i podlegający tylko częściową samym okrętom podwodnym. Podwodna wojna Hitlera opierała się na okrętach o dużych możliwościach zarówno przebywania przez długi czas pod wodą jak i długości samego rejsu bojowego i w tym momencie dotyczy to zasięgu jak i gromadzenia ogólnych zapasów w kontekście czasu.

Tagi:

Rodzaje broni Hitlera

Jeżeli chodzi o zakresy opracowywanych broni III Rzeczy, należy przyznać, że przemysł zbrojeniowy stał w tym okresie w Niemczech na niezmiernie wysokim poziomie. Należy wspomnieć w tym momencie także o fakcie, że bardzo duża ilość niemieckich konstrukcji przewyższało opracowania wielu innych krajów, a nie rzadko były najlepszymi wersjami na świecie. Fakt ten podyktowany był kilkoma czynnikami. Jednym z nich było nastawienie ściśle militarne już w latach trzydziestych ubiegłego wieku, co zaowocowało dużo dłuższym czasem wytężonej pracy nad poszczególnymi rodzajami broni. Innym niezmiernie ważnym faktem było ściąganie do pracy już w czasie trwania II Wojny Światowej ogromnej ilości specjalistów praktycznie wszystkich związanych z tego rodzaju aktywnością dziedzin, z całości terenów okupowanych przez III Rzeszę. Dawało to niewiarygodną przewagę w tym momencie nad innymi państwami, które niejednokrotnie lub traciły w pewnym sensie swoje terytorium i tak na przykład Francja, lub miało dość utrudniony system zarówno badawczy czy już związany ściśle z realizacją przemysłową i w tym momencie należałoby przedstawić przykład Wielkiej Brytanii.

Tagi:

Broń pancerna i atomowa

Jeżeli chodzi o przemysł zbrojeniowy III Rzeszy w zakresie II Wojny Światowej, należy przyznać, że Niemcy dysponowali bardzo imponującym poziomem techniki. Zwłaszcza, jeżeli chodzi o przemysł ciężki i zbrojenia pancerne, można pokusić się o stwierdzenie, że nie miał on sobie równych w tych czasach. Jako przykład niech posłuży choćby statystyka, choćby radzieckich czy alianckich zapisów, kiedy przedstawione fakty nie pozwalały równać w stosunku jeden na jeden niemieckich czołgów w stosunku do jakiejkolwiek konstrukcji alianckiej. Czy był to czołg Sherman, czy radzieckie konstrukcje z grupy t-34, nie można mówić w żadnej mierze o równowadze. Niemieckie konstrukcje pancerne posiadały o wiele większy zasięg ognia, przy równoczesnym większym stopniu opancerzenia. Doprowadzało to właśnie do wcześniej wspomnianych dysproporcji w statystykach ogólnych. Dodatkowo konstrukcje III Rzeszy posiadały zazwyczaj dość znacząco większą mobilność, zwłaszcza, jeżeli chodzi o prędkość poruszania się i zwrotność, co ma kolosalne znaczenie na polach bitew. Jeżeli chodzi o program atomowy, jest prawie pewne, że III Rzesza dysponowała systemem technologii, które umożliwiały uruchomienie i kontrolowania średniej wielkości reaktora działającego w zakresie atomowej energii. Nie bez znaczenia było zatrudnienie w tego rodzaju badaniach i opracowaniach roboczych najlepszych fizyków i chemików z prawie całej Europy. Bez znaczenia jest w tym momencie fakt, czy działo się to dobrowolnie czy nie. Potwierdzeniem na bardzo zaawansowany stan tego rodzaju technologii może być fakt, że po zapoznaniu się z badaniami naukowców pracujących pod sztandarem III Rzeczy zarówno Amerykanie jak i Rosjanie bardzo szybko dotarli do rejonu wiedzy z zakresu zarówno elektrownii atomowych jak i broni nuklearnej. O bardzo dużym rozmachu, jeżeli chodzi o prace nad fizyką jądrową ze strony Niemiec tego okresu mogą świadczyć choćby budowane lub ukończone kompleksy w Czechach w pobliżu granicy z Polską, lub w górach Sowich właśnie w obrębie naszego kraju. Determinuje to fakt, że w bardzo małej odległości istniały kopalnie uranowe, co pozwalało na pozyskiwanie pół produktów do tego rodzaju zastosowań.

Tagi:

Buzu Historia © 2019