Australopiteki

Warunki panujące na obszarach sawanny wymagały zmian w budowie wczesnych hominidów. Obszary nie dawały już wystarczającej ilości soczystych owoców, a korony niewielkiej liczby drzew nie dawały tak pewnego schronienia. Dlatego pionizacja sylwetki okazała się najlepszym rozwiązaniem i najskuteczniejszą strategią adaptacyjną. Kiedy kończyny górne zostały uwolnione od funkcji utrzymywania sylwetki, mogły pełnić inne ważne funkcje, dzięki czemu człowiekowate zaczęły stosować proste narzędzia pomagające w przetrwaniu. Australopiteki (żyjące 4-2 miliony lat temu) zaczęły tworzyć grupy polujące i broniące się stadnie. Dieta tych organizmów również zmieniła się. Pojawiło się mięso, które udało się upolować Australopitekom. Wspólne polowanie wymagało porozumiewania się w grupie, a to stało się pośrednio impulsem rozwoju mózgu. Australopiteki zajmowały obszary wschodniej i południowej Afryki. Rodzaj Homo wyodrębnił się tam gdzie warunki były najbardziej zróżnicowane, mianowicie na wschodzie kontynentu, w obrębie Wielkiego Rowu Afrykańskiego.

Tagi:

Buzu Historia © 2019