Chester Arthur i Rutherford Hayes

Chester Arthur żył w dziewiętnastym stuleciu i był dwudziestym pierwszym w historii Stanów Zjednoczonych prezydentem. W jego żyłach płynęła irlandzka krew – ojciec pochodził bowiem z Irlandii i był duchownym, a uściślając, baptystą. W Nowym Jorku Chester Arthur kształcił się w zakresie prawa. Kiedy wybuchła w Ameryce wojna secesyjna, zostało mu powierzone stanowisko generalnego kwatermistrza stanu Nowy Jork, co dało mu bardzo mocne podstawy do rozpoczęcia politycznej działalności z prawdziwego zdarzenia. Liczba zatrudnianych tam przez niego osób znacznie przewyższała faktyczne zapotrzebowanie. Rutherford Hades, ówczesny prezydent, zwolnił go wówczas z pracy. Jednakże już po dwóch latach Arthur został wiceprezydentem i całkowicie zmienił swoje podejście do wielu kwestii. Jawnie zaczął walczyć z nepotyzmem. Gdy został prezydentem, postrzegano go jako osobę działającą ponad partyjnymi interesami. Rutherford Hayes żył w stuleciu dziewiętnastym. Z wykształcenia był prawnikiem – absolwentem Uniwersytetu Harvarda. Początkowo karierę robił właśnie jako prawnik, przez kilka lat prowadząc własna kancelarie. Potem zaczął się bardzo interesować polityką. Uczestniczył w wojnie secesyjnej, podczas której mianowany został generałem. Z ramienia Partii Republikańskiej pełnił funkcje gubernatora Ohio. Reprezentował w miarę umiarkowane poglądy liberalne, jako zaś partyjny działacz dał się poznać jako człowiek bardzo lojalny. To wszystko zadecydowało o tym, ze republikanie wystawili właśnie jego jako swojego kandydata w wyborach prezydenckich. Urząd sprawował przez jedna kadencję i chociaż namawiano go do ubiegania się o reelekcję, nie chciał tego uczynić. Zasłynął przede wszystkim z tego, że zależało mu na tym, aby członkami rządu byli ludzie posiadający odpowiednie wykształcenie i przygotowanie.

Tagi:

Buzu Historia © 2019