Czyngis Chan i Erwin Rommel

Syn wodza Jesugeja, urodził się trzymając w zaciśniętej dłoni skrzep krwi. Wychowywał się w ciężkich i nieprzyjaznych warunkach. Jako dziecko przeżył śmierć ojca, niewolę i widmo głodu. Przeżycia te zahartowały jego charakter i pomogły mu wyrosnąć na wielkiego zdobywcę i nieustraszonego wojownika. Zaraz po śmierci ojca został wodzem resztek swego plemienia. Dzięki charyzmatycznej osobowości zjednał sobie zwolenników i podporządkował sobie rywalizujące plemiona. Bezlitośnie mordował wrogów i niemal doszczętnie zniszczył Tatarów. Niedługo potem był już władcą niemal całego obszaru Mongolii. Został nazwany \” Księciem wszystkich, którzy żyją między oceanami\”. Władał w okresie wielkiego chaosu w Chinach, co też wykorzystał i podporządkował sobie niemal całe państwo, wraz ze stolicą. W czasie walk z Muzułmanami wyrobił sobie opinię człowieka okrutnego i bezwzględnego. Czyngis – chan był twórcą narodu mongolskiego, który przetrwał 800 lat. Nadał mu system prawny, popierał szkolnictwo, piśmiennictwo a także przestrzegał zasad tolerancji religijnej. Jego geniusz wojskowy polegał na umiejętności błyskawicznego dopasowania się do okoliczności. Umiał łączyć swą niezłomną wolę z siłą fizyczną armii. W czasie kolejnej kampanii wojennej, zachorował i zmarł. Ciało jego pochowano w wielkiej tajemnicy. Wszystkich, którzy byli świadkami pogrzebu, wymordowano, by nie mogli zdradzić miejsca jego wiecznego spoczynku. Rommel rozpoczął służbę w armii jako kadet piechoty. W czasie I wojny światowej dwukrotnie został odznaczony Żelaznym Krzyżem. Jako dowódca batalionu na froncie alpejskim zdobył górską redutę i wziął 9000 ludzi do niewoli. Za czyn ten otrzymał najwyższe odznaczenie w armii cesarskiej. Po wojnie został instruktorem piechoty i rozwinął teorie uzyskania przewagi poprzez szybkie manewry. Następnie został awansowany na pułkownika, a trzy lata później zestal wybrany przez Hitlera na dowódcę oddziału. W 1941 roku, wraz z lekka dywizją pancerną pojawił się w Afryce i tutaj zrodziły się początki sławnego Afrika Korps. Rommel wyrobił sobie opinię dowódcy, który mimo największych trudności zawsze odnosi zwycięstwo. Awansowany do stopnia feldmarszałka, wrócił do Europy. Cieszył się ogromnym poważaniem w niemieckim sztabie generalnym i osobista sympatią Hitlera. Powiązał swe losy ze spiskiem na Hitlera, gdyż sam chciał stanąć na czele państwa. Zamach jednak wykryto a jemu udowodniono winę. Wypił truciznę a pogrzeb jego odbył się z honorami wojskowymi.

Tagi:

Buzu Historia © 2019