Henrietta Lullier i Tamara Jean Rotolo

Henrietta Lullier żyła na przełomie osiemnastego i dziewiętnastego stulecia, przy czym pamiętać należy, iż zmarła zaraz na początku dziewiętnastego wieku. Słynęła z wielu rzeczy, chociażby z tego, ze wyznawała kabałę. Poza tym była również kochanką Stanisława Augusta Poniatowskiego – jak również i jego brata Kazimierza. Wywodziła się z francuskiej rodziny o szlacheckich korzeniach, zamożnej, w związku z czym odebrała bardzo wszechstronne wykształcenie. Poniatowskiego poznała jeszcze wtedy, gdy ten był litewskim stolnikiem. Nie była tylko i wyłącznie jego nałożnicą, ale pomagała nawiązywać mu kontakty z coraz to nowymi kochankami – a Poniatowski słynął z tego, że miał ich mnóstwo. Było to możliwe za sprawą jej bardzo rozległych kontaktów oraz znajomości. Henriettę nazywano potocznie Lullierką. Nie należała do kobiet pięknych, braki w urodzie nadrabiała natomiast przysłowiową toną nakładanego na twarz makijażu. W Warszawie prowadziła dom schadzek, którego stałym bywalcem był król Poniatowski. Tamara Jean Rotolo jest współcześnie żyjącą kobietą. Urodziła się czterdzieści osiem lat temu. Słynie przede wszystkim z tego, że jest kochanką monakijskiego księcia Alberta II oraz matką jego córki Jazmin Grace urodzonej siedemnaście lat temu. Księcia poznała w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym pierwszym roku na Lazurowym Wybrzeżu – oboje byli kibicami turnieju tenisowego. Zagorzałym przeciwnikiem tej znajomości był ojciec Alberta – Rainier III. Świat dowiedział się o tym romansie zaledwie trzy lata temu – czyli rok po śmierci Rainiera III. Wtedy również oficjalnie uznał Jazmin za swoją córkę. Aktualnie dziewczyna wraz ze swoją matką mieszkają w Stanach Zjednoczonych. Ponieważ jest dzieckiem nieślubnym, nie ma żadnych podstaw do roszczeń o królewski tron Monako. Nosi również nazwisko matki, a nie ojca. Albert II jak do tej pory nie wstąpił w małżeński związek. Swoje drugie imię córka Tamary zawdzięcza własnej babci, matce Alberta – a była nią tragicznie zmarła aktorka Grace Kelly.

Tagi:

Buzu Historia © 2019