Julian Ursyn Niemcewicz

Julian Ursyn Niemcewicz to następny znany przedstawiciel epoki polskiego oświecenia. Żył on na przełomie osiemnastego oraz dziewiętnastego stulecia. Pochodził z Podlasia, zmarł natomiast w Paryżu licząc sobie osiemdziesiąt trzy lata. Oświeceniowe idee propagował poprzez utwory literackie własnego autorstwa. Pisał zarówno wiersze, jak i dramaty oraz prozę, ponadto prowadził pamiętniki. Był także masonem. Jego familia była rodziną szlachecka o średnim stopniu zamożności. To jednakże nie przeszkodziło mu w tym, aby zdobyć gruntowne wykształcenie. To właśnie on razem z Hugonem Kołłątajem opracował projekt Konstytucji 3 Maja. Należał również do grupy osób, które powołały do życia polityczne stronnictwo o nazwie Zgromadzenie Przyjaciół Konstytucji Rządowej. Kiedy w kraju zwyciężyła targowica, zdecydował się na wyjazd do Niemiec. Za działalność po stronie Kościuszki spędził jakiś czas w więzieniu. Wśród najbardziej wybitnych i znamienitych reprezentantów nurtu oświeceniowego w naszym kraju nie może z całą pewnością zabraknąć Stanisława Staszica. Naprawdę nazywał się on Stanisław Wawrzyniec Staszic. Żył na przełomie osiemnastego oraz dziewiętnastego stulecia. Na świat przyszedł w Pile, zmarł natomiast w Warszawie w wieku lat siedemdziesięciu jeden. Był bardzo aktywnym propagatorem idei oświeceniowych. W zakresie jego zainteresowań leżały rozliczne dziedziny – wymienić można w tym miejscu między innymi literaturę, filozofię, geologię oraz geografię. Ponadto Staszic reprezentował stan duchowny, był księdzem – ale pamiętać przy tej okazji należy, że na mniej więcej dwadzieścia lat przed śmiercią zaniechał zarówno ubierania się w sutannę, jak i pełnienia kapłańskich posług. Pochodził on z mieszczańskiej rodziny. Należał do grona zwolenników reform, udzielał się w rozlicznych organizacjach. Wojciech Bogusławski naprawdę nazywał się Wojciech Romuald Bogusławski. To kolejny z bardziej znamienitych reprezentantów nurtu oświeceniowego w naszym kraju. Żył na przełomie osiemnastego oraz dziewiętnastego stulecia. Przyszedł na świat w miejscowości o nazwie Glinno (aktualnie znajduje się ona w powiecie poznańskim), zmarł natomiast w Warszawie licząc sobie siedemdziesiąt dwa lata. Słynął przede wszystkim z działalności na niwie artystycznej, ale nie tylko. Należał do osób, które odebrały staranne oraz bardzo wszechstronne wykształcenie. Pod koniec lat siedemdziesiątych osiemnastego stulecia rozpoczął występy sceniczne. Był on nie tylko znakomitym aktorem oraz operowym śpiewakiem – bardzo dobrze sprawdzał się także na stanowiskach kierowniczych, o czym świadczyć może fakt, iż przez wiele lat (z przerwami) piastował stanowisko dyrektora Teatru Narodowego. Współpracował z wieloma teatrami.

Tagi:

Buzu Historia © 2019