Ludwika Lotaryńska i Agnes Sorel

Ludwika Lotaryńska urodziła się w tysiąc pięćset pięćdziesiątym trzecim roku, a zmarła czterdzieści osiem lat później. Historia zapamiętała ja przede wszystkim jako małżonkę Henryka III Walezjusza – był on ostatnim reprezentantem dynastii Walezjuszów, przez rok panował na tronie polskim jako pierwszy elekcyjny monarcha w naszym kraju, a później został królem francuskim. Zanim jednak Ludwika została jego żoną, była jego kochanką. Poznali się, kiedy miała dwadzieścia cztery lata. On właśnie wtedy został osadzony na polskim tronie i był w trakcie podróży do naszego kraju. Postanowił odwiedzić wujka Karola III – na jego dworze przebywała właśnie Ludwika. Od razu głęboko zapadła mu w pamięć. Kiedy uciekł z Polski, postanowił się z nią ożenić. I tak też uczynił – wbrew woli własnej matki. Nie mieli dzieci. Ludwika kilkakrotnie poroniła, skutkiem czego była niemożność zajścia w ciążę. Kiedy dowiedziała się o tym, że jej małżonka zamordowano, przywdziała żałobę i nie zdjęła jej do końca swoich dni. Agnes Sorel żyła w pierwszej połowie piętnastego stulecia – zmarła bardzo młodo, nie osiągnąwszy nawet wieku trzydziestu lat. Była ona kochanką francuskiego króla Karola VII. Miała dwadzieścia dwa lata, kiedy to została oficjalna metresą królewską. Monarcha ten był pierwszym spośród wszystkich francuskich królów, który na taki krok się zdecydował – potem oczywiście tradycje te były nieobce kolejnym władcom. Kobieta urodziła mu czworo dzieci – wszystkie córki, z których jedna umarła w kilka godzin po przyjściu na świat. Po ostatnim porodzie ciężko zachorowała i wkrótce potem umarła. Natychmiast rozeszły się pogłoski, jakoby została zamordowana. Podejrzewano o to królewskiego syna, który potem znany był jako władca Ludwik XI. Dziś wcale nie jest takie pewne czy to rzeczywiście było morderstwo. Kilka lat temu szczątki Agnes zostały poddane szczegółowym badaniom, które potwierdziły, iż przyczyną zgonu była nadmierna ilość rtęci w organizmie. W tamtych czasach w taki sposób leczono wiele schorzeń.

Tagi:

Buzu Historia © 2019