Okopy

Konstrukcja okopów stała się rutynowym zadaniem dla żołnierzy walczących podczas I wojny światowej. Okopy była to obronna albo oblężnicza fortyfikacja umieszczona w ziemi, której zadaniem była ochrona przed ewentualnym ostrzeliwaniem ze strony nieprzyjaciela. Najczęściej była ona budowana jak wąski oraz dosyć długi rów. Podczas I wojny światowej, okopy nigdy nie były umieszczone w prostej linii, ale rozlokowywano je w kształt kwadratu. Żołnierze przebywający o okopach, „mieszkali” w nich dosyć krótko ( od jednego dnia, do około dwóch tygodni, później nadchodziła grupa na wymianę). Podczas dnia, kiedy okopy były ciągle ostrzeliwane, żołnierze wykonywali jak najmniej swoich obowiązków. Przystąpienie do swoich zadań zaczynali dopiero w nocy, kiedy sytuacja na froncie się trochę uspokajała. Wtedy można było zaopatrzyć czy rozbudować nieco obszar okopów. Według statystyk, w przebiegu I wojny światowej w okopach zginęło około 10% żołnierzy. Jedną z przyczyn było to, że często brakowało niezbędnych środków medycznych, czy nawet pożywienia oraz wody. Doprowadzało to do rozprzestrzeniania się różnych chorób.

Tagi:

Buzu Historia © 2019