Samobójstwo Hitlera

Najpierw Hitler otruł cyjankiem swoją ukochaną sukę, a następnie zamknął się w pokoju z nowo poślubioną Ewą Braun. Przy drzwiach stal jedynie adiutant, a w pokoju obok przebywali inni członkowie niemieckich władz hitlerowskich. Po południu Ewa Braun zażyła truciznę, a Hitler strzelił sobie w Glowem. Zwłoki zostały wyniesione na dziedziniec, gdzie zostały wrzucone do płytkiego grobu. Potem oblano je benzyną i podpalono. Osoby, które tego dokonały, na powrót skryły się w bunkrze. W bunkrze pozostało około 20 członków świty Hitlera oraz 800 żołnierzy w budynku kancelarii. Rozpoczęto negocjacje z generałem Żukowem, jednak Rosjan interesuje jedynie bezwarunkowa kapitulacja. Załoga bunkra otrzymała rozkaz, by podjąć próbę przedarcia się wieczorem. Gebels podjął decyzję o otruciu swojej szóstki dzieci, a sam z żoną opuścił bunkier i na zewnątrz, gdzie jego żona zażyła truciznę, a on sam strzelił sobie w Glowem. W tym samym czasie kolejna grupa uciekinierów z bunkra usiłuje wydostać się na zewnątrz. Część osób, które tam pozostały popełniła samobójstwo, a kilka postanowiło uciec i ratować własną skórę za wszelką cenę. Części udaje się zbiec na dłużej, inni nie mają aż tyle szczęścia. Dowódca obrony Berlina i ostatni wyższy oficer w bunkrze zarządził wstrzymanie ognia i ogłosił kapitulację. Rosjanie odnajdują na wpół spalone zwłoki Gebelsa i jego żony, a wewnątrz odkrywają ciała ich szóstki dzieci i oficerów, którzy odebrali sobie życie. Drugiego maja walki w Berlinie dobiegały końca. Zginęło ponad 200 tysięcy niemieckich cywilów i żołnierzy. Pięć dni potem została wysłana do kwatery Eisenhauera delegacja w celu podpisania bezwarunkowej kapitulacji. Trzy dni później potwierdziła to ceremonia podpisania w Berlinie. Rozsiani po całych Niemczech Naziści panicznie poszukują drogi ucieczki Wielu podejmuje ucieczkę na zachód. Wielu nie udała się próba ucieczki i wpadli w ręce alianckie. Przykładem może być Himler, który po schwytaniu żarzył truciznę. Jednak wciąż wielu czołowych nazistów pozostaje na wolności.

Tagi:

Buzu Historia © 2019