Teorie Douheta

Douhet zakładał, że każdy kraj poświęcający znaczną część swojego lotnictwa w obronie powietrznej, ryzykuje podbicie przez państwo, które postanowiło na rozwój lotnictwa. Taktyka niemieckiego lotnictwa w I wojnie światowej dowiodła, iż to stwierdzenie jest bezpodstawne, ale Daudet dostarczył argumentom zwolennikom bombardowania. Przedstawił znaczenie bombowców umniejszając rolę pilotów myśliwskich. Przyjął proste stwierdzenie, że zestrzeliwanie, nieprzyjacielskich samolotów jest jedyną ważną i sensowną rzeczą. Uważał, że należy skupić się na zniszczeniu siły przeciwnika, nim on zniszczy potęgę Niemiecką. W 1940 roku niektórzy utrzymywali, że Goring potwierdził rację Douheta i zastosował je w praktyce. Z biegiem czasu nawet sceptycy zaczynali bardziej przychylnie patrzyć na owa teorię. Uważano także, że wystarczy skierować atak na Londyn, a wtedy rząd brytyjski dążyłby do ugody. Zwycięstwo Niemiec nad Polską i Holandią dowiodło słuszność założeń Douheta. Stwierdzenie, że szkolenie pilotów w powietrzu zdecydowało o wyniku bitwy o Anglię. Było by nieprawdą, ale jednak miało dla niej niebagatelne znaczenie. Nowych pilotów myśliwskich trzeba było specjalistycznie wyszkolić. W 1936 roku nad brytyjskim ogłosił tworzenie Ochotniczej Rezerwy RAF. Dawało to młodzieży cywilne, szansę nauczania się pilotażu. Uniwersyteckie dywizjony lotnicze stworzono do szkolenia w niepełnym wymiarze godzin Studentów-ochotników. Innym źródłem załóg latających było AAF. Dywizjony były lokalnymi formacjami, latającymi w czasie wolnym od innych zajęć. Dowding był zainteresowany napływem pilotów ze szkół pilotażu. Wojna o Anglię nie rozpoczęła się, jak przewidywano, wielkimi atakami na Londyn, a liczba ofiar nie przekroczyła 300.000, z czego połowa osób odniosła tylko lekkiej obrażania.

Tagi:

Buzu Historia © 2019