Wpadka i zaciskająca się pętla

12 grudnia 1941 roku oddział abwery w Brukseli został postawiony w stan pogotowia.Żołnierze wdarli się do domów, wskazanych przez służby pelengacyjne i zaczęli przetrząsać wszystkie mieszkania. W jednym z mieszkań schwytano radiotelegrafistę i jego żonę, którzy zaskoczeni nie zdążyli ukryć radiostacji, ale popełnili jeszcze jeden blond: pewien skrawek papieru miał się okazać najważniejszym śladem, który wysłano do analizy do Berlina. Michaił Makarow wytrzymał tortury i nie zdradził towarzyszy ze swojej organizacji, ale niewielkie skrawki nadpalonego papieru, znaleziony w kominku w mieszkaniu, wskazały agentom abwery bardzo ważny ślad, prowadzący do Berlina, do wielkiej organizacji szpiegowskiej, działającej właśnie tam. Jednakże zanim agenci abwery podążyli tym śladem, przez ich palce prześliznął się człowiek najważniejszy: sam wielki szef. W mieszkaniu szpiegów, które teraz było pilnowane przez abwerę pojawiali się różni dziwni ludzie, spokojni obywatele. Wydawało się to być dziwnie, a nie przypadkowe. Zupełnie przypadkiem, agenci abwery wypuścili ze swoich rąk człowieka, którego tak bardzo chcieli schwytać. Szybko ustalono, że działało sześć radiostacji.Niemiecki kontrwywiad nazwał tę organizację \”czerwoną orkie4strą\”. Adolf Hitler, który uważnie czytał raporty kontrwywiadowcze zadął jak najszybszego unieszkodliwienia organizacji, która zdradzając plany wojenne mogła spowodować ogromne straty. Radiotelegrafista Michaił Makarow, ukrywający się w Brukseli pod nazwiskiem Carlos Alamo był jednym z najbardziej wydajnych radzieckich szpiegów; od czerwca do grudnia 1941 roku nadal do Moskwy 600 meldunków. Podczas jednego z nadawanych meldunków wystąpiła przerwa w dostawie prądu, która wcale nie była przypadkowa. Nagle zamilknięcie radiostacji wskazywało Niemcom, że pracowała w jednym z kilku domów1), w którym wyłączono prąd. W ten sposób ustalono, że radiostacja PTX działa w jednym z trzech domów w jednej z dzielnic miasta. Takim sposobem pętla szybko zaciskała się. W grudniu 1941 roku niemiecki kontrwywiad po raz pierwszy zastosował niewielkie aparaty pelengacyjne, pozwalające operatorowi, nie wzbudzając podejrzeń zbliżyć się do domów, w którym działała szpiegowska radiostacja. Treper otrzymał do pomocy Michaiła Makarowa z Moskwy.Wkrótce siatki czerwonej orkiestry zaczęły zbierać informacje nie tylko w Paryżu, ale także w Berlinie i Brukseli. Stolica Francji, mimo okupacji, która wyglądała tam zupełnie inaczej, niż w Warszawie dawała ogromne możliwości wywiadowczych działań. Firma Simex zdobyła kontrakty na dostawę materiałów budowlanych dla organizacji Totta, budującej lotniska i umocnienia we Francji. To dawało interesujące znajomości i dostęp do tajnych dokumentów. Śledztwo dotarcia do źródła siatki szpiegowskiej miało radykalnie zmienić swój bieg. Dzięki informacjom szpiegowskim, które mówiły, że Japonia nie rozpocznie wojny ze Związkiem Radzieckim, Stalin mógł ściągnąć ogromne posiłki syberyjskie. Było to ogromne wzmocnienie dla skrajnie wyczerpanych wojsk radzieckich. Na początku grudnia 1941 roku Armia Czerwona, choć poniosła ogromne straty w czasie półrocznych walk mogła przejść do wielkiej ofensywy pod Moskwą. Niemieckie wojska osłabione krwawymi bojami, pozbawione wielkich ilości sprzętu, unieruchomionego przez mrozy musiały cofnąć się o 100 do 200 km. Wojna błyskawiczna , dzięki której wermacht odnosił zwycięstwa w Polsce i na zachodzie Europy zakończyła się.

Tagi:

Buzu Historia © 2019