Napoleon Bonaparte

Napoleon Bonaparte swą karierę rozpoczął od służby w artylerii. Po powrocie z kampanii egipskiej dokonał zamachu stanu i został pierwszym konsulem. Kolejne kampanie przynoszą mu zwycięstwa i chwałę. Dopiero wyprawa moskiewska zakończyła się klęska. Wyparty z Hiszpanii, został zmuszony do abdykacji i uczyniono go \” suwerennym władcą Elby\”. Stamtąd zbiegł do Francji i panował sto dni zanim nie został pokonany pod Waterloo, a konsekwencji zesłany na wyspę św. Heleny. Waterloo latach rewolucji wypracował taktykę, która zbijała przeciwników z tropu. Umiał wzbudzić wśród żołnierzy zapał i odwagę. W wyborze kandydatów kierował się tym czy są oni zdolni podjąć ryzyko. Jego cechami charakterystycznymi była śmiałość, odwaga, błyskawiczne tempo manewrowania i skłonność do ryzykownych posunięć. W opinii Francuzów uchodził on również za znakomitego polityka i administratora. Obdarzony był bystrym, przenikliwym umysłem i ogromnymi zapasami energii. Miał liczne osiągnięcia. Zreformował system podatkowy, stworzył bank narodowy, wspierał szkolnictwo oraz przyczynił się do budowy wielu nowych dróg. Zmarł na wyspie św. Heleny w 1821 roku. Saladyn z pochodzenia był Kurdem. Walczyć uczył się od najwcześniejszych lat swojej młodości. Mając zaledwie czternaście lat, wstąpił w służbę swego wuja, który był dowódcą wojskowym. Wraz z nim walczył przeciwko siłom krzyżowców. Po śmierci wuja stał się głównodowodzącym armii syryjskiej i wezyrem Egiptu. Szybko zbudował swe zaplecze polityczne i obalił rządy szyickich Fatymidów. Wypowiedział wojnę krzyżowcom i rozpoczął inwazję na ich osłabione tereny. Potężne zamki wrogów jeden po drugim wpadały w jego ręce. Wielkim zwycięstwem było zdobycie Jerozolimy, co odbyło się na mocy obustronnych uzgodnień, bez rabunku i rozlewu krwi. Upadek Jerozolimy wywołał trzecią krucjatę. Dowodzeni przez Ryszarda I Lwie Serce krzyżowcy odbili, Akkę, ale nie zdołali zrealizować najważniejszego celu, odzyskania Jerozolimy. Ostateczne Saladyn zawarł pokój z królem Ryszardem. Na mocy układu chrześcijanie otrzymali kilka muzułmańskich miast, lecz Jerozolima nadal pozostała w rękach muzułmanów. Wycieńczony latami wojny i schorowany Saladyn zmarł. Członkowie jego rodziny panowali jeszcze w Egipcie 50 lat po jego śmierci. Po wybuchu I wojny światowej Slim zgłosił się ochotniczo jako szeregowiec do pułku. Brał udział w nieudanym desancie pod Gallipoli i walczył na froncie zachodnim. W chwili rozpoczęcia II wojny dowodził 10 brygadą 5 dywizji Armii Indii. Po przybyciu do Birmy, zdał sobie sprawę, że powszechnie panująca opinia o niezniszczalności japońskich żołnierzy ma fatalny wpływ na morale jego armii. Szkolił ich, więc w dżungli oraz wygłaszał liczne mowy, których celem było dodanie odwagi i podniesienie na duchu. Sukces w Arakanie, kiedy okazali się lepszymi żołnierzami niż Japończycy, podniósł wartość wojsk alianckich. Zrzucenie bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki oraz kapitulacja Japonii, stały się w chwili, gdy 14 armia Slima kończyła oczyszczanie Birmy. W roku, 1948 Slim przejął po Montgomerym funkcję szefa sztabu. Otrzymał też rangę marszałka polnego i został uhonorowany licznymi orderami. O sukcesie Slima zdecydowały cechy jego osobowości. Był otwartym, przystępnym racjonalistą. Budził szacunek i zaufanie podwładnych.

Tagi:

Buzu Historia © 2019